Η υπογραφή της CETA δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό»

Εδώ και 4 χρόνια έκαναν την εμφάνισή τους διεθνώς οι λέξεις: TTIP, CETA, TISA.
Επρόκειτο για ονομασίες διακρατικών συμφωνιών, το περιεχόμενο των οποίων παραμένει ερμητικά μυστικό, ενώ οι συζητήσεις που αναπτύσσονται από κυβερνήσεις, δημοσιογράφους, πολιτικά κόμματα και κινήματα πολιτών, παραμένουν σε θέματα διαδικαστικά, σε τίτλους και υποθέσεις.

Γύρω από τις συμφωνίες αυτές που ονομάζονται «νέου τύπου», διεξάγεται ένα μεγάλο επικοινωνιακό πρόγραμμα, το μόνο για το οποίο έχουν αρμοδιότητα οι κυβερνήσεις και οι διάφοροι «θεσμοί της δημοκρατίας». Στόχος του επικοινωνιακού προγράμματος είναι να προκύψει ο απαραίτητος χρόνος ώστε να προετοιμαστεί το νομικό και δικαϊκό σύστημα σε κάθε χώρα, τα ίδια τα Συντάγματα των χωρών, οι ψηφιακές διασυνδέσεις των υπουργείων και οργανισμών, γενικά του κρατικού μηχανισμού, ώστε να δημιουργηθούν οι υποδοχείς για την εφαρμογή των συμφωνιών TTIP, CETA, TISA.
Κεντρικό σημείο αυτού του επικοινωνιακού προγράμματος είναι η αναφορά σε τρεις συμφωνίες, όπου μάλιστα η μία από αυτές, η TTIP, δήθεν μένει στην άκρη «γιατί δεν συμφωνούν οι ΗΠΑ».
Όμως η αλήθεια είναι ότι και οι τρεις υποτιθέμενες συμφωνίες έχουν ένα κοινό σημείο που είναι και η ουσία του «νέου» σε αυτές: Το δίκιο των κρατών υποχωρεί και εξισώνεται με το δίκιο των ιδιωτικών εταιρειών. Το στοιχείο αυτό, η πεμπτουσία δηλαδή της νεοφιλελεύθερης αντίληψης για την οικονομία και το δίκαιο, έρχεται σήμερα να κορυφώσει την επέλαση του «δίκαιου του κέρδους», ως του μοναδικού μέτρου αξίας για την ανθρωπότητα.
Είναι ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση που σπρώχνουν οι νόμοι και οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
Σήμερα ο κος Σταθάκης, εκ μέρους της κυβέρνησης, βάζει την υπογραφή του στη CETA, την ίδια στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ -για επικοινωνιακούς λόγους- διοργανώνει εκδηλώσεις για «να μην περάσει η TTIP». Λες και είναι διαφορετική η ουσία της μιας συμφωνίας από την άλλη! Και βέβαια, την ίδια στιγμή προχωρά σε νόμους και ρυθμίσεις που κατοχυρώνουν την προτεραιότητα του ιδιωτικού κέρδους απέναντι σε κάθε δημόσιο αγαθό, την πλήρη ιδιωτικοποίηση όλης της δημόσιας περιουσίας, την κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος και όλα όσα αποτελούν την ουσία αυτών των συμφωνιών! Ταυτόχρονα ανοίγει και θέμα αναθεώρησης του Συντάγματος. Η ίδια η πραγματικότητα αναιρεί τις επικοινωνιακές προσπάθειες της κυβέρνησης…
Η ΔιΕΕξοδος, από θέση επαγρύπνησης και μάχης, καλεί τον δημοκρατικό και σκεπτόμενο κόσμο της χώρας να αντισταθεί με όλες του τις δυνάμεις, υπερασπίζοντας το δίκαιο της εργασίας και τα δημόσια αγαθά.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s